あさまだきに

Vroeg in de dageraad

Vroegh in den dageraet, de schoone gaet ontbinden
Den Gouden blonden tros, Citroenich van coleur,
Gezeten inde Lucht, recht buyten d'achter deur,
Daer groene Wijngaert loof oyt louwen muer beminde.

Dan beven Amoureus de lieffelijckste Winden,
In 'tgheele zijdich hayr, en groeten met een geur
Haer Goddelijck aenschijn, op dat sy dese keur
Behielt, van dagelijcx haer daer te laten vinden.

Gheluckigh is de Kam, verguldt van Elpen been,
Die dese vlechten streelt, dit waerdich synd' alleen;
Gheluckiger het snoer, dat in haer dicke tuyten

Mijn Ziele mee verbint, en om 'thooft gaet besluyten,
Hoe wel ick 'tliever zie wilt golvich na syn jonst,
Het schoone van natuur passeert doch alle const.

Bredero


あさまだきに　うつくしき女がそのプラティナ
の髪をとかしに裏口より
外にいでて　身をよせるは
緑のぶどうの葉のこのみたるあたたかき壁

ゆたかなる金の髪をやさしくなで
こうごうしくも美しき
女のえらびし髪型に
香りをそえたるそよ風

しあわせなるは　この編まれし髪を
くしけずるに値うる　華やかなる象牙の櫛
さらにしあわせなるは　わが魂をしばり　

女のかしらにまきつきたる　編まれし髪
されども　われは女のなみうつ髪をみるを好めり
いかなる匠のわざも　あるがままのうつくしさにまさらじ

ブレデーロ